Time is Present, Designing the Common zeszłoroczna edycja Porto Design Biennale bierze pod lupę wątek czasu, wspólnoty, trwałości więzi i struktur. Zamiast kierować uwagę w stronę przyszłości, proponować spekulatywne rozwiązania ku lepszemu jutru, kuratorki Angela Rui, związaną aktualnie z Europejskim Instytutem Designu w Mediolanie, wykładająca wcześniej też w Design Academy w Eindhoven, oraz Matilde Losi, także związaną z Akademią w Eindhoven proponują zatrzymanie się w tu i teraz, w zasobach, które mamy dookoła siebie, które możemy eksplorować i kształtować.
Częścią Biennale była ekspozycja w Casa do Design w Matosinhos, gdzie pośród ponad 60 projektów zebranych w wystawę manifest można obejrzeć projekt polskiej projektantki Anny Jeglorz, na który składa się mini-publikacja i obiekt - ręcznik.
Projekt został przygotowany w ramach dwumiesięcznej rezydencji w Art Inkubatorze Goyki 3, wiosną 2024 roku. W ramach pobytu w instytucji, inspirując się słowami architektki Anupamy Kundoo: „The only resource is time” („Czas to jedyny prawdziwy zasób, jakim dysponujemy”), artystka podjęła pracę z neologizmem powstałym na potrzeby rezydencji: słowem „timescape”. Podejmując refleksję nad czasem rozumianym jako umowny koncept, na który się zgadzamy, zaproponowała serię działań inicjujących rozszczelnianie jego struktury, dekonstruowanie i wymyślanie czasu na nowo. Może wcale nie jest prostą strzałką biegnącą do przodu? Może jest bardziej warstwowy? Może możemy wskoczyć w niego jak w kałużę?
Podsumowaniem rezydencji jest publikacja „Timescape Activity Zine” zaprojektowana przez artystkę, znajdziemy w niej zestaw ćwiczeń do refleksji nad czasem, wydrukowany w jednej edycji w pracowni sitodruku w Art Inkubatorze Goyki 3, na recyklingowanych papierach, w drugiej edycji w warszawskiej V9. Ponadto, drugim podsumowującym elementem jest też ręcznik z przewrotnym hasłem „Come waste some time with me” - inspirując się Codziennością Nudy Aleksandry Gordowy artystka proponuje ręcznik jako obiekt kojarzony z plażą, odpoczynkiem, słońcem i leniuchowaniem jako przestrzeń dla zawieszenia akcji, zaproszenie do kolektywnej odmowy bycia w ciągłym ruchu, w ciągłym pędzie jaki wymusza na nas społeczeństwo. W zamian proponuje położenie się i odpoczywanie. Zamiast robić z wszystkiego pożytek, w rewolucyjnym akcie odpoczynku zmarnujmy razem trochę czasu, poleniuchujmy w akcie oporu ciągłej produkcji dóbr i znaczeń.
Anna Jeglorz działa na styku sztuk wizualnych i projektowania graficznego, interesując się słowem, językiem, komunikacją i jej brakiem. Ukończyła Akademię Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. Przez dwa miesiące 2024 roku uczestniczyła w rezydencji artystycznej w Goyki 3 w Sopocie, skupiając się na badaniach nad przedstawieniami czasu. We wrześniu 2023 roku uczestniczyła w dwutygodniowej rezydencji w Galerii Labirynt w Lublinie, podejmując ideę odpoczynku jako oporu.
